Voor Jeske

Mijn lieve vriendin,

ik wil je het allerbeste toewensen voor maandag.

Nu al ben je constant in mijn gedachten.

Een paar mooie dagen hebben we nog samen doorgebracht

maar nu is het wachten tot je weer hersteld zult zijn.

Dan kunnen we terug genieten

lachen en samen een traan vergieten.

Ik denk aan jou

jij hele dappere, moedige vrouw.

Je gezondheid is de laatste tijd niet zo best

maar allen hopen we op een groot succes

zodat je weer kan lachen als voorheen

en genieten van het leven zoals geen een.

Uit steun en grote dankbaarheid voor je onvoorwaardelijke vriendschap.

Liefs, Veerle

Fijne Paasdagen gewenst

Ik wens iedereen hele fijne paasdagen toe!

Als tranen kunnen wenen

Zou het pijn doen
als ook die laatste traan
verdwijnt in het besef
dat slechts herinneringen
ongevraagd versmelten

jouw blik
een hart dat slecht vergiffenis
vroeg
toen onze wonde niet meer
kon geheeld

maar als mijn hoop
schoorvoetend klopt
en nieuw verlangen
de avond vult

weet dan
mijn lief
dat liefde slechts kan bloeien
als tranen kunnen wenen
zonder pijn

Spiegelbeeld

Staren in diezelfde ogen
die jaren onbewogen
knipperen in het daglicht

Leven voor diezelfde tranen
die rivieren banen
en stromen naar het begin

Verlangen naar diezelfde armen
die troostend verwarmen
wanneer het leven koud is

Wachten op diezelfde gedachten
die ooit brachten
maar nu verloren zijn.

Tranen

Zijn die laatste druppels
tranen van gisteren
en is verdriet te wassen

of draaien beide voeten
cirkels in zacht zand
waar die laatste roos
nog steeds ligt
met haar gezicht naar het licht

water gaf ik haar niet
ik gaf haar aan jou
als dank voor mijn leven
doornen zag ik niet

geef mij dan
een klein beetje zon
voor morgen
wanneer de dag
niet omkomt
en het duister
weer gedachten vangt

een klein beetje maar

Lied van de stilte

Het laatste lied

dat ik ooit speelde op mijn gitaar
werd door niemand gehoord.

Enkel de wind nam het mee
en toch zingt het
door de eeuwen heen.

Het werd de melodie van de stilte
maar het gehuil van de mensen
brak haar waarde.

Het was een lied van bevrijding
maar de ketens van de mensen
hielden het tegen.

Het was een geluid van verzoening
maar het egoïsme
brak zijn kracht.

Het was een toon van liefde
maar het genot
heeft het vervalst.

Nu kan je niets meer horen
het is met de tijd meegevlogen
en toch zingt het
door de eeuwen heen.

Gebogen

Gebogen over mijn schaduw
sta ik getekend van verdriet
er zijn mensen die me passeren

maar naar me kijken doen ze niet

wat geweest is lijkt oneindig

tikte traag aan mij voorbij

en ik bleef bij de gedachten
hoelang het heden nog zou zijn

zonder al te warme kleding

tikt de vorst weer op mijn rug

en bevriezen stil mijn handen

hoor ik de wind die naar me zucht


en hier sta ik dan in mijn eentje
daar vervliegt mijn laatste hoop
ik vraag me af hoe het zou komen
waarom juist ik het leven koos.